VSO conference en Sinterklaas

Het jaarlijkse VSO conference is weer voorbij: 2 dagen brainstormen over VSO en de werking ervan met alle VSOers in Guyana. Dat zijn er ongeveer 50. Dus een hele hoop. Vele nieuwe vrijwilligers die sinds augustus en oktober in het land zijn. En natuurlijk willen die verhalen horen van de oudere vrijwilligers. Het was heel leuk om de vrijwilligers nog eens te zien die in het binnenland zitten. Omdat ik het geluk heb om vaak rond te reizen voor de job, bezoek ik meestal ook de vrijwilligers daar. Maar voor hen is het ook leuk om eens naar Georgetown te komen. Een stad waar ze eens kunnen gaan shoppen voor de dingen die ze anders niet vinden, zoals daar zijn tomaten, kaas, etc.
Op de tweede dag van het VSO conference had Cookee, een heel fantastische vriendin en tevens mijn Programme Manager, mij gevraagd of ik de sessie wou starten met een activiteit waardoor vrijwilligers konden voelen hoe het zou zijn om gehandicapt te zijn of gewoon hoe het zou voelen om niet te kunnen verstaan wat er aan de gang is. Dus had ik een spel in elkaar gestoken waarbij ongeveer elke vrijwilliger een rol had (bijv. niet kunnen zien, niet kunnen horen, niet kunnen wandelen, niet kunnen lezen, problemen met schrijven, etc.). In die rol moesten ze dan een opdracht doen, nl. vind een persoon dat 1) een huisdier heeft of had, 2) een muziekinstrument kan spelen en 3) hetzelfde sterrenbeeld heeft. Deze instructies heb ik dan ook in het Nederlands aan iedereen uitgelegd in plaats van in het Engels. Zorgde voor veel verwarring en hilariteit en de Nederlandse vrijwilligers waren dan natuurlijke in het voordeel (als ze niet blind, doof, of iets anders waren).

Ik heb een beetje heimwee naar huis (België) want de Sint is daar net op bezoek geweest. Blijkbaar is het voor de man toch iets te moeilijk om in Guyana te komen. Hier zijn ze trouwens alweer allemaal in de kerststemming. Elke winkel of zelfs bus, speelt kerstliedjes. De kerstversiering wordt boven gehaald, de grote schoonmaak wordt gedaan en overdreven kerstverlichting alom. Het voelt nog steeds heel gek om kerstmis in een bikini te vieren! Het zou koud moeten zijn en sneeuwen! Ah, niet dat ik de sneeuw mis hoor. Ze mogen het van mij houden. Ik ben blij met de temperatuur hier en zou momenteel heel slecht (nog slechter dan anders) tegen de kou en sneeuw kunnen. Maar het blijft gek dat ze hier perse kerstmis willen vieren ook al als niets u aan kerstmis doet denken :-)
Maar omdat ik een beetje heimwee had naar huis en voornamelijk naar de Sint met zijn chocolade ventjes, speculaas en mandarijntjes. Vond ik het toch een beetje mijn verantwoordelijkheid om daar toch iets mee te doen. Hier in Guyana is het tijd van mandarijnen dus geen probleem om daar aan te komen. Chocolade is iets harder (en ook veel duurder) om te vinden, dus de simpele oplossing: brownies. En omdat toch iets de moeilijke manier moest gaan heb ik zelf proberen speculaas te maken. Voor een eerste poging was het tamelijk goed gelukt. Het had wel niet zo’n mooie kleur als het zou moeten zijn. Maar ik denk dat het komt doordat ik het met rietsuiker moest maken en geen donkere suiker kan vinden hier. Al bij al het smaakte lekker…

Ik ben ook net terug van een week New Amsterdam. Coaching visit voor de Rehab Assistants van het ziekenhuis daar en twee halve dagen workshops geven voor de leerkrachten van de Special Needs school. Er zijn momenten dat ik de gedachtegang van de Guyanen niet goed kan volgen. In het Rehab Centre van het ziekenhuis stond een computer, die er 3 maanden geleden niet stond. Ik had dan gevraagd of die nog werkte. Het antwoord was: “waarschijnlijk” (of op zijn Guyaans “Me no know”). De computer was er gebracht door een van de senior physiotherapists, degene die verantwoordelijk is voor de Rehab Assistants. Maar de computer had geen toetsenbord, geen muis, geen stroomnet aansluitingsdraad voor de monitor en voor de computer. Het enige wat er was, is een computer, een monitor en een printer. Maar ze kunnen het niet gebruiken en want de regio’s in het binnenland hebben het veel moeilijker om aan centen te komen dan degene die in Georgetown zijn. Nu gelukkig had ik nog wat geld over dat ik hiervoor kon gebruiken. Dus ik op zoek naar al de computertoebehoren. Wil ik de computer opstarten, dan blijkt dat hij inderdaad nog werkt! Joepie!!! Maar dat er een paswoord op zit en niemand die het paswoord weet! Dankzij de IT-man van New Amsterdam hebben we het toch kunnen achterhalen en nu kunnen ze de computer eindelijk gebruiken. Heb ik toch zeker 1 goede daad gedaan deze week.