De coolste fiets in town
Door: Marijke
Blijf op de hoogte en volg Marijke
27 Augustus 2009 | Guyana, Georgetown
Een fiets! Nooit gedacht dat ik daar zo blij mee zou zijn. Maar toch is het zo ver. Ik keek er naar uit en ik ben blij dat ik het heb. De coolste fiets in town met bloemetjes. Iedereen heeft er wel een opmerking over en alle VSO’ers zijn er jaloers op. Behalve Sarah want we hebben dezelfde fiets maar in een verschillende kleur. Een fiets in Georgetown betekent vrijheid. Niet meer afhankelijk van taxi’s, niet meer lang moeten wandelen in de brandende hitte. Zweten doe ik toch, maar nu heb ik toch een licht briesje terwijl ik fiets.
Sinds maandag namiddag zitten we in ons appartementje. Dat heeft voor wat problemen gezorgd, want de eerste 3 dagen zaten we zonder water. Geen water om de afwas te doen, om te douchen en om het toilet door te spoelen. En de eerste nacht hadden we nog een extra bezoeker ook, Matt, omdat zijn huisbaas er niet was en ze geen sleutel van zijn appartement hadden. De problemen zonder water waren niet zo gezellig, gelukkig konden we bij andere VSO’ers gaan douchen en als dat niet ging, konden we nog steeds gaan zwemmen in het Pegasus. Dus echt vies waren we niet, maar plezant was het niet. Maar dat is nu normaal gezien opgelost (hout vasthouden). Elke dag is er wel eens een stroompanne, maar zolang dat niet een hele dag duurt valt er mee te leven.
Nu zijn we dus op onszelf aangewezen, dat wil dus zeggen dat we ook zelf voor ons eten moeten zorgen. We hebben een aantal leuke expedities naar de Bourda Market gedaan. Waar we een aantal (voor ons) nieuwe soorten groenten hebben ontdekt. Ook het fruit is hier zeer lekker. En als vegetariër heb ik niet te klagen. Alleen de afwas was tot nu toe een probleem. Dat lukt namelijk niet zo goed zonder water. Hopelijk gaat het vandaag wel.
We genieten nog een beetje van onze laatste week vrijheid en geen verplichtingen. We hangen wat rond in Georgetown en we beginnen stilletjes aan onze weg te kennen. Zo’n stad met blokken en rechte straten zijn we als Europeanen namelijk niet gewend. Ook het fietsen gaat hier tamelijk goed, ik moet alleen opletten dat ik aan de juiste kant van de weg fiets (dus de verkeerde kant voor mij). Maandag beginnen we met een introductieweek op het Ministry of Health, Rehabilitation Services. Ik hoop dat ik dan uit mijn bed kan, want nu zit ik terug op mijn normale ritme. Laat gaan slapen, laat opstaan. Dit komt ook deels door de hitte, dat maakt een mens moe. Ik ben benieuwd wat voor effect dat zal geven op mijn productiviteit als ik echt moet gaan werken.
Kijk ook eens naar de nieuwe foto's op: http://picasaweb.google.be/Rijkemieke
Sinds maandag namiddag zitten we in ons appartementje. Dat heeft voor wat problemen gezorgd, want de eerste 3 dagen zaten we zonder water. Geen water om de afwas te doen, om te douchen en om het toilet door te spoelen. En de eerste nacht hadden we nog een extra bezoeker ook, Matt, omdat zijn huisbaas er niet was en ze geen sleutel van zijn appartement hadden. De problemen zonder water waren niet zo gezellig, gelukkig konden we bij andere VSO’ers gaan douchen en als dat niet ging, konden we nog steeds gaan zwemmen in het Pegasus. Dus echt vies waren we niet, maar plezant was het niet. Maar dat is nu normaal gezien opgelost (hout vasthouden). Elke dag is er wel eens een stroompanne, maar zolang dat niet een hele dag duurt valt er mee te leven.
Nu zijn we dus op onszelf aangewezen, dat wil dus zeggen dat we ook zelf voor ons eten moeten zorgen. We hebben een aantal leuke expedities naar de Bourda Market gedaan. Waar we een aantal (voor ons) nieuwe soorten groenten hebben ontdekt. Ook het fruit is hier zeer lekker. En als vegetariër heb ik niet te klagen. Alleen de afwas was tot nu toe een probleem. Dat lukt namelijk niet zo goed zonder water. Hopelijk gaat het vandaag wel.
We genieten nog een beetje van onze laatste week vrijheid en geen verplichtingen. We hangen wat rond in Georgetown en we beginnen stilletjes aan onze weg te kennen. Zo’n stad met blokken en rechte straten zijn we als Europeanen namelijk niet gewend. Ook het fietsen gaat hier tamelijk goed, ik moet alleen opletten dat ik aan de juiste kant van de weg fiets (dus de verkeerde kant voor mij). Maandag beginnen we met een introductieweek op het Ministry of Health, Rehabilitation Services. Ik hoop dat ik dan uit mijn bed kan, want nu zit ik terug op mijn normale ritme. Laat gaan slapen, laat opstaan. Dit komt ook deels door de hitte, dat maakt een mens moe. Ik ben benieuwd wat voor effect dat zal geven op mijn productiviteit als ik echt moet gaan werken.
Kijk ook eens naar de nieuwe foto's op: http://picasaweb.google.be/Rijkemieke
-
29 Augustus 2009 - 09:59
Femke:
Hey Marij, leuk om jou avonturen hier mee te volgen... wens je veel succes en motivatie om daar te werken! Ik kan geloven het niet simpel gaat zijn mensen te motiveren en op te leiden... Als ergotherapeute zou ik niet weten hoe er aan te beginnen bij mensen zonder enige vooropleiding... Ik ben benieuwd hoe het verloopt.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
