Tweede Introductieweek

Weer een week voorbij. De tijd vliegt hier in Guyana! Waarschijnlijk omdat het hier zo vroeg donker wordt. Dat geeft je het gevoel dat de dag al snel voorbij is. Ook al blijf je nog lang wakker. Toch heb je het gevoel dat de dag al om is om 6u.

Deze week ben ik vooral bezig geweest met mijn introductieweek. Maandag zijn we naar de Diamond Special School geweest in Diamond, ongeveer 1u buiten Georgetown op weg naar de luchthaven. Daar hebben we spelletjes geweest met een aantal klassen als kennismaking. De school heeft 2 klassen met slechthorende kinderen en 5 klassen met mentaal en fysiek gehandicapte kinderen. Ze proberen de kinderen vooral per niveau samen te zetten, maar het niveau is over het algemeen laag. Deze school heeft een eigen lokaaltje gebouwd voor de Rehab Assistants. Ze zien het belang in van revalidatie, maar spijtig genoeg is 1x per week absoluut niet voldoende en meer is momenteel niet mogelijk. Hier heb ik ook ontdekt dat het misschien toch handig is om gebarentaal te leren om te communiceren met de kinderen. Maar daar wordt voor gezorgd door VSO, nog eventjes geduld hebben dus.
Dinsdag hebben we een bezoek gebracht aan The Palms, een home voor ouderen. Zij beschikken over een aparte ruimte waar zowel fysio, ergo als logo wordt gegeven. Daar zijn elke dag een aantal Rehab Assistants aanwezig. De focus wordt hier voornamelijk gelegd op fysiotherapie en ergotherapie, maar spijtig genoeg is het niet altijd functioneel. Daarmee bedoel ik dat ze hier oefeningen geven, maar er niet echt bij nadenken wat de mensen thuis nodig hebben (bijv. sleutel in het slot steken, met mes en vork eten,…). Veel aandacht aan logopedie wordt hier nog niet echt besteed, maar aangezien er in november normaal gezien een tweede logopediste zou komen, zal daar misschien verandering in komen. Tot nu toe kwam er maar 1 keer per week een logopediste langs en er werd ook wel een beetje logo gegeven door de Rehab Assistants, maar misschien kan dat nu uitgebreid worden.
Woensdag zijn we naar de David Rose Special Need School geweest. Een redelijk grote school voor kinderen met een handicap (tot 19 jaar). Met een tekort aan (gemotiveerde) leerkrachten voor het grote aantal kinderen dat hier naar school komt. Volgens de Head Teacher van deze school is er voor elk kind met een handicap dat er naar school komt zeker 2 kinderen die thuis gehouden worden en geen kans krijgen op onderwijs. In Guyana is een handicap nog steeds erg taboe. Veel leerkrachten worden ook door hun omgeving veroordeeld omdat ze werken met gehandicapten. Volgens de volksmond hier word je dan zelf ook zo of krijg je zelf een gehandicapt kind!
Er is dus nog veel werk te doen omtrent voorlichting.
Donderdag ben ik voor de eerste keer de Demarara River overgestoken met een speedboot. Dit was nodig want we gingen naar West Demarara Hospital. Ook hier hebben ze een afdeling voor de Rehab Assistants. Een heel aangename ruimte en met heel gemotiveerde Rehab Assistants! Ik nog niet veel rond logopedie gezien, maar meer rond fysio en ergo. Dit is de enige afdeling waar ze de bloeddruk van de patiënten meten voor ze hen oefeningen laten doen. Als de bloeddruk te hoog of te laag is sturen ze de patiënten terug naar huis met de duidelijke mededeling dat ze moeten rusten. Dat is toch al erg positief.
In de namiddag heb ik een overdrachtsmeeting gehad met Hannah. Zij heeft mij al haar gegevens doorgegeven en uitgelegd wat er allemaal moet gebeuren als je iets wil ondernemen. Bijv. een bezoek brengen naar een bepaalde regio. De boodschap is: plan alles een paar weken op voorhand, want alles is hier heel bureaucratisch, overal moet bij wijze van spreken 3 handtekeningen, stempels of zegels op van die directeur/minister en dan pas krijg je het geld om de activiteit, workshop of reis te doen. Dat zal ik toch gewoon moeten worden! Gelukkig dat Hannah hier nog is om alles met mij door te nemen.
Vrijdag moesten we naar het kantoor van de Rehab Services, waar we een gesprek hadden met Ms. Lawrence onze directe baas. Zij wou weten hoe we ons voelden en wat we vonden van de introductie. Het is een heel aangename dame die echt blij is met onze komst en ook geïnteresseerd is in wat wij er van vinden.

Als ontspanning hang ik vaak rond in het zwembad van de Pegasus, een hotel hier in Georgetown. Ik probeer ook minstens 1 keer per week naar de yoga te gaan met Gillian. Op woensdag is het frisbee-avond. En nee, dat is niet gewoon maar met een frisbee naar elkaar gooien, maar het is Ultimate Frisbee! Heel veel heen en weer rennen en heel inspannend, zeker met dit weer. Dus je ziet, ik probeer me druk bezig te houden!