Kerstmis in 30°C

Kerst is voorbij, boxing day is begonnen. December was een maand van korte tripjes en een maand van afscheid nemen. Afscheid nemen van Michelle, Abi, Trish en Aart.
Vanaf nu moet ik mijn buurvrouw, jogmaatje, gids van G’town en kortom een hele goeie vriendin, missen! Het is gek hoe goed je mensen leert kennen in 4 maanden tijd. Hoe snel je aan elkaar gewoon geraakt en hoe hard je op elkaar steunt.

Op vlak van korte tripjes ben ik voor een weekend naar Bartica geweest. Bartica ligt in regio 7, noordwest van Georgetown. Het is mijnstad, want als je verder trekt dan Bartica dan kom je in mijnwerkersgebied, voor goud en diamant. Het was al een avontuur op zich om er te geraken. Eerst met de minibus voor ongeveer een uur en dan met een “speed” boot de Essequibo op, wat ook ongeveer een uur duurde. Het weer was ons niet goed gezind, ik denk dat het bijna heel het weekend heeft geregend, met hier en daar een paar droge uurtjes. Maar op zich vond ik dat niet zo erg, want ik was zo moe dat ik bijna heel het weekend heb geslapen. Dit was in het weekend vlak na de drukke week van het kerstfeestje, het afscheidsfeestje van Michelle. Dus ik was gewoon doodop. Bartica zelf is heel klein, ik denk dat er ongeveer parallel lopende straten zijn dat samen met de zijstraten het centrum vormt. Tussen de regen en het slapen door hebben we een boottrip verder de rivier op gemaakt, rondgeslenterd door Bartica zelfs en zelfs gezwommen in de Essequibo want mijn douche wou op een morgen niet meewerken.
Afgelopen weekend ben ik naar Linden getrokken. Linden ligt in regio 10, nog verder het binnenland in. Iets groter dan Bartica en heel aangenaam om rond te lopen. Linden is de stad waar je doorkomt als je met de bus naar Brazilië wil. Het is een stad waar niet zo veel toeristen blijven hangen.
Daar ben ik bij kennissen geweest. Zij waren op dat moment heel druk bezig met de voorbereiding van het slachten van een varken. Dat plechtige moment heb ik dan ook helemaal mogen meemaken. (En dat voor een vegetariër!). En ik heb het uiteraard gedocumenteerd. De dag erna moest het varken verkocht worden, maar niet op de markt van Linden. Nee, hop, alles in een minibus en rijden maar naar een enorm afgelegen dorpje, Ituni (2 uur rijden van Linden), waar bijna heel het dorp afkomt op de minibus om varkensvlees en kip te kopen. Op de weg naar Ituni komen we voorbij oude mijnen, Blue Lakes en veel zand.
Linden zelf is verdeeld door een rivier en er is een brug die de beide delen van de stad met elkaar verbind. Maar deze brug is slechts een paar uur per dag open op gekke uren, dus bijvoorbeeld niet van 4-6 in de namiddag als mensen klaar zijn met werken/school/winkelen… Dus als je dan van de ene kant naar de andere wil, dan moet je een van de talrijke overzetboten nemen.

Gisteren was het kerstmis, dat heb ik gevierd samen met een aantal VSO’ers. Iedereen had een bijdrage geleverd aan het eten. De place to be was normaal gezien bij Jane, maar Jeremy en Nadine waren pas terug van een maand in regio 9 en zij hebben nu een woning in G’town en die woning is een waar paleis. Een oud koloniaal gebouw, hoog plafond, een balzaal van een woonkamer met een enorme spiegel. De ideale plek om kerstmis te vieren, dus.
’s Avonds ben ik naar een voetbalmatch geweest in het National Stadium, twee plaatselijk teams (Guyana Defense Force en King Pele) speelden tegen elkaar en ik moet zeggen. Het leek een beetje FC Loenhout tegen ‘k weet niet welke andere ploeg. Maar echt hoogstaand voetbal was het niet echt. Ook het voetbalveld was een beetje uit proportie, vooral als je voetbal speelt in een cricketveld! Maar het was leuk om te zien.
Na de voetbal was er een optreden van Busy Signal. Een enorm populaire Jamaicaanse Dancehall/reggae zanger, die hier in Guyana momenteel een cd uit heeft met allemaal hits zoals One More Night en Night Shift.
Het was een fijne kerst en ik wens iedereen de beste wensen voor 2010.